Jesień już, choć wczoraj na chwilę wróciło lato i słońce takie, że znowu można było mieć bose stopy, krótki rękaw i oczy mrużyć, bo okulary przeciwsłoneczne zostały odłożone, by nie zagracały torebki...
I wybrałam się wczoraj na długi spacer, maszerowałam ponad 7 km i tańczyło słońce w zieleni drzew ukraszonej już odcieniami żółci, mosiądzu, purpury, starego złota i rudości...
Składam września czas z przydługich już wieczorów, chłodnych i ciemnych poranków, herbat parzonych w imbryku, wrzosu na balkonie, z bukietów astrów i ich strzępiastych grzywek, kasztanów, które noszę w kieszeniach i układam na kuchennym parapecie...
Obejrzałam netflixową "Lalkę" i jestem rozczarowana, zniesmaczona i tyle tylko napiszę...
Pięknie spędziliśmy weekend z M. Byliśmy na spacerze w lesie, pogoda nam dopisała, nawet udało się znaleźć kilka grzybów...
Lubię swoje poranki. Lubię wcześniej wstać i mieć te poranki dla siebie. Nie śpieszyć się, być w ciszy, pić spokojnie pierwszą kawę, nastrajać się do dnia...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz